In het bericht John Holt - John Holt - toespraak ter verdediging van kinderen zagen we hoe John Holt samen met zijn medewerkers een verklaring opmaakt die op 29 september 1970 voorgelezen wordt op een hoorzitting in het Huis van Afgevaardigden. Die vindt plaats na het schandaal dat een artikel, over een groot aantal kinderen die soms gedwongen medicijnen krijgen toegediend om hun gedrag te veranderen, in de zomer in de Washington Post werd gepubliceerd.
John Holt wordt geboren in 1923. Nadat hij afstudeert in 1943, neemt hij dienst in de Navy, waar hij in 1946 ontslagen wordt. Hij werkt daarna een paar jaar voor de United World Federalists, een organisatie die wereldvrede wil bereiken door het vormen van én wereldwijde regering. Omdat de vereniging geen vooruitgang boekt, neemt hij in 1952 ontslag. In 1953 begint hij les te geven in een basisschool. Na een paar jaar lesgeven raakt hij steeds meer overtuigd dat er iets grondig verkeerd is met het schoolsysteem en hoe kinderen behandeld worden en moeten leren.
In 1964 verschijnt zijn eerste boek:How Children Fail- zie pdf hieronder
Hieronder: Revised edition 1982
Since
I wrote this, I have stopped believing that "schools,"
however organized, are the proper, or only, or best places for this.
As I wrote in Instead of Education and Teach Your Own, except in very
rare circumstances the idea of special learning places where nothing
but learning happens no longer seem to me to make any sense at all.
The proper place and best place for children to learn whatever they
need or want to know is the place where until very recently almost
all children learned it - in the world itself, in the mainstream of
adult life. If we put in every community, as we should (perhaps in
former school buildings), resource and activity centers, citizens'
clubs, full of spaces for many kinds of things to happen- libraries,
music rooms, theaters, sports facilities, workshops, meeting rooms -
these should be open to and used by young and old together. We made a
terrible mistake when (with the best of intentions) we separated
children from adults and learning from the rest of life, and one of
our most urgent tasks is to take down the barriers we have put
between them and let them come back together..."
Er zijn diverse oorzaken waarom ieder jaar steeds meer kinderen een diagnose van AD(H)D krijgen en daarvoor een 'geneesmiddel' moeten nemen. Farmabedrijven die elkaar steeds meer beconcurreren en het beeld van zogezegd abnormaal hyperactieve kinderen levend moet houden, want allemaal hebben ze het perfecte medicijn. Ouders die te gemakkelijk die medicijnen geven aan hun kind(eren) omdat ze overtuigd worden dat dat normaal is en de beste oplossing. En tenslotte het 'conformisme' van de maatschappij.
Een maatschappij die drijft op prestaties en daarvoor voortdurend nieuw 'materiaal' nodig heeft. Dat die prestatiegerichte maatschappij ongelukkig maakt, is al lang duidelijk, maar ééns je in de rat race meedraait, kan je er bijna onmogelijk weer aan ontsnappen. Je bent er ook maar beter op voorbereid. Het doel, je zoveel mogelijk laten betalen voor het oninteressante, geestdodende werk dat je zal moeten doen. En kijk daar zijn onze scholen ideaal voor, waar zoveel mogelijk 'identiek materiaal' klaargemaakt wordt, éénheidsworst, die zich gemeenschappelijk verbonden voelt en alles doet om zoveel mogelijk conform te zijn. Niet altijd een gemakkelijke taak. In een totalitaire staat heb je zoveel last niet, je braiwasht kinderen tot ze meer van hun natie houden dan van hun eigen ouders en hun hoogste ideaal is om er bij te horen. De Pioniers en de Komsomol was dé droom van iedere Russisch kind.
Wij leven in een kapitalistische democratie maar toch wordt er ook hier zoveel mogelijk moeite gedaan om alleen de gewenste elementen op de juiste plaats te krijgen. Peuters en kleuters mogen nog enigszins hun gang gaan, maar vanaf de basisschool wordt het menens. Alle spontaniteit en creativiteit moet nu verdwijnen. Stilzitten en zwijgen is de boodschap. Punten halen en presteren het doel. Voor een Bart De Wever en zijn lakei Weyts is er maar één woord dat telt, 'excelleren'. Wie dat niet doet of kan, die moet er uit. Veel ouders geven daarom vlug toe en laten hun kind methylfenidaat of amfetamines nemen
In andere landen is het niet veel beter. In een paar andere berichten had ik het al over John Holt: John Holt 1970 + How Children Fail 1964 . In 1981 is hij te gast in 'The Phil Donahue Show', waar er gediscussieerd wordt met en over ouders die hun kinderen 'homeschooling' geven, omdat ze van mening zijn dat dit beter voor hen is dan een publieke school. De sfeer van het publiek in de studio is ronduit vijandig. John Holt moet verscheidene herhalen dat alle ouders vrij zijn om hun kind(eren) naar school te zenden, als ze vinden dat dit voor hem of haar het beste is.
Tegenstanders van 'homeschooling' staan echter klaar met een ganse reeks verwijten aan deze onverantwoordelijke ouders, die hun kinderen ontzeggen waar ieder Amerikaans kind toch recht op heeft, een degelijke opvoeding in school, waar je aan football kan doen en cheerleading. In de uitzending merk je weer maar eens hoe typisch het is voor een conformist om iedereen die volgens hem- of haarzelf afwijkt van de norm en het ook maar aandurft een andere mening te hebben, aan te vallen en te veroordelen. Een bewijs dat je ook in een democratische staat gebrainwasht kan worden, en onverdraagzaam wordt voor iedereen die niet blindelings volgt. Ik kan me voorstellen dat het voor deze ouders ook geen al te grote stap zal zijn om een kind onnodig een medicijn toe te dienen, om het net als henzelf meer conform te maken aan een schoolsysteem, dat hen geleerd heeft niets, van wat ze als normaal aanvaarden, in twijfel te trekken.
Bekijk hieronder de uitzending uit 1981 met John Holt
Wat velen waarschijnlijk niet weten is dat thuisonderwijs in Belgë ook wettelijk is. Er is namelijk geen schoolplicht maar eer 'leerplicht' van 6 tot 18 jaar:Vlaanderen Thuisonderwijs
